1994 - Hockenheim

"Arie's on tour"






Home
 

Wie zijn wij?

Hoe het begon

Welke races?

Mail ons

Links






Het 2e jaar gingen we dus maar wat verder weg: het werd Duitsland, het hol van de leeuw. Aangezien de lokale held de vorige race (in Silverstone) een zwarte vlag (diskwalifikatie) kreeg vanwege het negeren van een stop-and-go penalty, leek het ons wel leuk om een zelfgemaakte zwarte vlag mee te nemen, met startnummer 5 erop.
zwarte vlag
Verder gewoon een tentje en wat geld mee, op zaterdagochtend op tijd vertrekken en we zien wel.

Bij het circuit aangekomen, mogen we de auto en tent neerzetten in een voormalig maisveld, op loopafstand van het circuit. Er is ook een "echte" camping aanwezig, maar die luxe hoeft niet voor ons. De tent is toch alleen maar om een paar uurtjes te slapen. Maar dan moet je die tent wel kunnen opzetten, en aangezien Arie precies weet waar hij de haringen heeft gelegd (thuis op tafel) wordt het improviseren. Het bouwstaal waarmee het rood/wit afzetlint wordt vastgehouden blijkt ideaal te werken, en met ca. 6 "haringen" van 1.20 meter hoog staat onze villa er prachtig bij.

Onze buren op het kampeerveldje komen ons kaartjes voor de race aanbieden. 2 van hun vrienden blijken het weekend niet mee te zijn gegaan, en we kunnen 2 tribunekaartjes kopen tegen gereduceerd tarief. Hoeven we er gewoon nog maar 1 bij te kopen, klaar!
Het blijkt echter niet zo gemakkelijk om bij het circuit nog 1 kaartje voor dezelfde tribune te krijgen, alle kaartjes die aangeboden worden zitten in prijs flink boven de originele waarde, en tenslotte vinden we nog 1 exemplaar voor een andere tribune, niet al te ver verwijderd van de plaats van onze eerste kaartjes. Tijd voor bezoek aan de kwalificatie!

Los van het feit dat het enorme kabaal van de motoren nog meer indruk maakte dan vorig jaar, waarschijnlijk omdat het geluid in het "stadion" meer versterkt wordt dan in de Belgische Ardennen, was het mooi om te zien dat de beide Ferrari's met aan het stuur Gerhard Berger en Jean Alesi de eerste twee plaatsen opeisten. Damon Hill, een beetje onze favoriet, mocht van de 3e plaats starten in zijn Williams, terwijl wij voor het eerst onze landgenoot Jos Verstappen live zouden zien vertrekken vanaf een 17e plaats in zijn Benneton.

gerhard berger

Na de kwali, en een paar glaasjes bier, vonden we het tijd om eens goed op stap te gaan. We vonden een taxi die bereid was ons naar een disco/club te brengen. Daar aangekomen bleek dat je niet in korte broek en gympen naar binnen mocht, en na wat woordenwisseling met de taxichaffeur (die wij verantwoordelijk hielden voor de verkeerde keuze, en het geld voor de heenreis al in zijn zak had) bracht deze ons zonder verdere kosten weer terug naar het circuit.
Dus maar het dorpje Hockenheim ingewandeld, en in de lokale gelegenheden enkele consumpties genoten. Al met al best gezellig, maar echt F1-feest? Nou, nee.

Op de terugweg richting tent (je wandelt wat af in zo'n weekend) kwam Arie op het lumineuze idee om niet om maar dóór de camping te lopen, aangezien we toch voor de ingang stonden. En er doorheen is korter, dus minder lopen. Slim! Of toch niet?
Aan de andere kant van de camping aangekomen realiseerden we ons dat, als er aan de ene kant van de camping een ingang is, dit niet hoeft te betekenen dat er aan de andere kant ook een uitgang is. Wel een hoog hekwerk, trouwens.
Dus, of terug over de camping en dan weer helemaal om de camping heen, of proberen over het hek te klimmen. Na het hek goed bestudeerd te hebben, kwamen we tot de conclusie dat een verstandig, nuchter denkend mens zich hier niet aan zou gaan wagen. En zo stonden we 5 minuten later aan de andere kant, al dan niet met wat schrammen want een korte broek beschermt niet geweldig tegen stalen pennen op het hek.  Nog enkele minuten wandelen naar de tent, even liggen en het was alweer zondag.
boven op een hek
Op de racedag zelf  wandelden we gedrieën naar het circuit, zwarte vlag in ons midden, spieren enigszins stram maar vol goede moed. Op de tribune aangekomen (Arie zat apart op vak C, Arie en Arie op vak A met de vlag) zaten er meer mensen met een vlag. Alleen waren die vlaggen wat blauwer van kleur, met voornamelijk "Benneton" en "Schumacher" erop. Er bleken nogal wat Duitsers te zitten, en op de een of andere manier leek het ons niet heel verstandig om met onze vlag midden tussen al die fans te kruipen. Dus gingen we achter op de tribune staan, wat trouwens een prachtig uitzicht gaf, en zetten we de vlag zó achter ons neer dat hij goed zichtbaar, maar niet duidelijk ons bezit was. Een gouden plan!

De race zelf begon spectaculair. Van de 26 auto's die van start gingen, waren er 10 die bij een botsing in de eerste bocht al uit de race lagen, te weten Alboreto, Zanardi, Martini, de Cesaris, Herbert, Barrichello, Irvine, Frentzen, Hakkinen en Blundell. Hierdoor was de race voor ons al beter te volgen, en in de 15e ronden zagen we onze landgenoot voor het eerst de pitstraat inrijden. Gefocust op hoe snel hij weer de pitstraat uit zou komen, schrokken we ons te pletter toen een grote steekvlam boven het gebouw van de pitstraat uitkwam. Jos stond in de hens!
Gelukkig zagen we hem een korte tijd later uit de auto lopen en richting de fans zwaaien, maar het maakte wel een enorme indruk.
jos in vlammen
In de 20e ronde begaf de motor van de andere Benneton het, en binnen korte tijd begon een groot gedeelte van het publiek zijn spullen te pakken en richting uitgang te lopen. En dit terwijl de race nog niet op de helft verreden was. Dit maakte voor ons meteen duidelijk dat het publiek uit dit land niet voor de sport, maar voor één persoon naar de race kwam kijken. Het gaf ons tevens de mogelijkheid om lekker relaxed weer op de tribune plaats te nemen, plek genoeg, maar van wie was toch die zwarte vlag?

Na 45 ronden viel de finishvlag (niet letterlijk, hoor) en had Gerhard Berger zijn pole-position weten om te zetten in een overwinning. Olivier Panis en Eric Bernard mochten hem als 2e en 3e op het podium vergezellen, en in totaal wisten 8 auto's de finish te halen. Al met al een geweldige race, we hadden een weekend met mooi weer, dus op de terugweg naar huis werd besloten om te proberen zoveel mogelijk verschillende races te bezoeken, ieder jaar één.


Terug naar "welke Races"                               Tips