1995 - Magny-cours

"Arie's on tour"






Home

Wie zijn wij?

Hoe het begon

Welke races?

Mail ons

Links






Als je dus naar België en Duitsland bent geweest, is het meest logische vervolg toch wel........Frankrijk.
stokbroodalpinopet
We willen niet riskeren om in Frankrijk te staan en dan geen (betaalbare) tickets te kunnen krijgen, dus gaan we ze van te voren bestellen. Arie kan via het werk verbinding maken met internet, en zo het adres en faxnummer van het circuit bemachtigen. Dit wordt doorgestuurd naar Arie, die een brief opstelt in het Nederlands en vervolgens door zijn zus laat vertalen in het Frans. Daarna wordt dit naar Frankrijk gefaxt, en warempel, een paar dagen later kunnen we kaartjes bestellen.

Het circuit ligt ca. 800 km rijden vanuit Arie's huis, vanwaar we willen vertrekken omdat hij het meest zuidelijk woont, dus besluiten we om er een dag aan vast te plakken. Vertrekken op vrijdagavond, als het net donker is, lijkt ons dan het beste idee. Het kost geen extra snipperdag, want die hebben we nodig voor de maandag. Er van uitgaande dat we 2 uur na de race kunnen vertrekken, en dan 8 tot 10 uur moeten rijden, zou het betekenen dat we tussen middernacht en 04.00 uur thuis zouden kunnen zijn.

Om onderweg niet te verhongeren of uit te drogen, besluiten we een koelbox met drinken en wat koeken mee te nemen.  Arie besluit het eerste stuk te rijden, omdat hij al vanaf 05.30 wakker is en dan na een uurtje of 3 wel in de auto kan slapen. Om ca. 23.00 uur vertrekken we richting Luik, Luxemburg en dan Dijon. Voorzien van Franse Francs, een volle tank en goede moed bereiken we na 3 uurtjes rijden de Franse grens. Nog volledig wakker besluit Arie er nog een paar kilometers aan toe te voegen, en als het rond een uur of 5 licht geworden is zegt hij: Pakken jullie maar een pilsje uit de koelbox, we zijn Dijon al voorbij en die laatste paar kilometers lukken ook nog wel. Dat klopt, maar zijn inschatting was iets te positief en rond half 9 's morgens bereikt hij uitgeput het circuit.

Eerste meevaller: de "camping" (weer een tijdelijk omgevormd argrarisch stukje land) ligt tegen het circuit aan en er is een dorpje op 10 minuten wandelen. Terwijl Arie en Arie de tent opbouwen, pakt Arie ook zijn eerste (en tweede) pilsje, blaast een luchtbed op en kruipt vervolgens in de tent om eventjes bij te slapen. Als hij dan een kwartiertje later zijn maten hoort zeggen: "Zullen we eens in het dorpje kijken" zegt hij: "Goed idee", staat op en gedrieën trekken ze naar het dorpje, Saint-Parize-le-Chatel genaamd. Het bestaat uit een paar huizen, een cafeetje, een restaurant, een buurtwinkeltje en een slagerij. In het winkeltje wordt wat stokbrood gekocht (we zitten tenslotte in Frankrijk en willen niet te veel opvallen) en zien we dat we hier, mocht het nodig zijn, onze biervoorraad enigszins zouden kunnen aanvullen.

Vervolgens gaan we naar het circuit een plaatsje uitzoeken, waar we met onze staanplaatsen "golf" een behoorlijke keuze hebben. We besluiten niet ver vanaf de "Estoril" bocht te gaan staan, de coureurs komen met niet te hoge snelheid voorbij en we kunnen ze tot het eind van het rechte stuk blijven volgen.
De uitslag van de kwalifikatie stemt ons behoorlijk positief: Hill op pole, Schumacher 2 en Coulthard 3. Wij behoren tot degenen die niet echt fan van Schumacher zijn, zeker niet na de manier waarop hij in Adelaide 1994 de titel veilig stelde door Hill te elimineren nadat hij zelf zijn auto te ver beschadigd had om de race te finishen. Ook de (nooit bewezen) geruchten dat Benneton illegale software met tractioncontrole had, gaven voor ons geen extra glans aan zijn overwinningen.

Terug bij de tent zagen we dat de hoeveelheid bier al behoorlijk begon af te nemen, en besloten we in het dorpje wat inkopen te gaan doen. Het kruideniertje was echter wat bier betreft volledig uitverkocht, en ook op het gebied van eten was er niet echt veel meer over. Dus gingen we maar een bij de slager kijken of die iets eetbaars had, en wat bleek: er stond een grote vrieskist met blokjes ijs en daartussen allemaal blikjes bier. Dus een plastic tas vol blikjes geladen, en bij het afrekenen vroeg de aardige slager op zijn beste frans iets aan ons. Het klonk vriendelijk, dus antwoordden we maar met "oui", en vervolgens werd de plastic tas verder afgevuld met ijsblokjes zodat het bier mooi op temperatuur bleef.
blikbierijsklontjes
's Avonds bij de tent werden we aangesproken door 3 Fransen, die iets verderop stonden en ons uitnodigden om  bij hen te barbecuen. We namen ons bier mee, en hoewel er maar 1 van de 3 Fransen redelijk Engels sprak en er maar 1 Arie was die een beetje Frans kon, hadden we toch een gezellige avond. Ze hadden zelfgemaakte worstjes bij, noemde deze "mergues", en deze bleken meer knoflook dan vlees te bevatten. Toen de biervoorraad op was, en we op aandringen ook nog een beetje van hun "lekkere" pernod hadden genoten, vond Arie het de hoogste tijd om zijn slaapzak op te gaan zoeken, terwijl de andere twee nog even naar de discotheek gingen die ze naast de camping aangekondigd hadden gezien. Het leek van buiten op een omgetoverde boerenschuur, en toen ze binnen stonden bleken ze ook weer buiten te staan: er zat geen dak op. Na nog even feesten besloten ze terug naar de tent te gaan en ook maar te gaan slapen.

De volgende ochtend werden we wakker, met een plasje water in de tent. Het bleek 's nachts (of in de vroege ochtend)  geregend te hebben, maar hier hadden we niets van gemerkt. Omdat de zon al weer zijn uiterste best deed, was het ook geen probleem, de paar natte spullen werden over de tent gehangen, er werd een ontbijt geregeld (stokbrood dus) en we waren helemaar klaar om de race te gaan kijken. Op onze plek aangekomen (er waren al meer mensen die hadden ontdekt dat dit een goed plaatsje was) werden we opgeschrikt door een hels kabaal: een Mirage van de Franse luchtmacht kwam akelig dicht over het circuit gevlogen, voerde enkele prachtige manouvres uit waarbij veelvuldig gebruik werd gemaakt van de naverbrander. Een prachtige show, die de wachttijd lekker brak. Ook werd er een demonstratie gegeven door een wel heel bijzondere Renault Espace. Eentje met de herrie, en zoals later ook bleek met de motor en versnellingsbak, van een Formule 1 auto.
Espace F1
De race zelf was niet bijster spannend, wel werd het voor ons steeds makkelijker om de stand te volgen, aangezien we sinds onze 1e grand-prix alle races op de tv volgden. Hierdoor kenden we steeds meer namen, wisten we de auto's van elkaar te onderscheiden en konden zo makkelijk de top 6 of 7 blijven volgen. Zeker in een race als deze, waar de startopstelling (1e Hill, 2e Schumacher en 3e Coulthard) niet echt veel afweek van de uitslag van de race. (1e Schumacher, 2e Hill en 3e Coulthard).

Aangezien het verkeer na de race nogal vast kwam te zitten, besloten we nog een tijdje bij de tent te blijven hangen, en pas rond een uur of 7 á 8 weer richting Nederland te gaan. Zodra we zagen dat de weg vanaf de camping weer bereikbaar was braken we het tentje af, kropen in de auto en terwijl we de weg op reden begon het te regenen. We hadden dan wel geen last van het verkeer, maar door de regen schoot het ook niet echt lekker op. Toen we 's morgens rond een uur of vijf bij Arie aanbeland waren wisten we weer een paar dingen zeker:
1- Volgend jaar weer een race
2- Vrijdags overdag vertrekken
3- Maandags pas weer naar huis rijden
4- Nu een paar dagen bijkomen

Terug naar "welke Races"                               Tips