1998 - Barcelona
"Arie's on tour"






Home
 

Wie zijn wij?

Hoe het begon

Welke races?

Mail ons

Links






Het zesde Formule 1 avontuur zou vroeg in het seizoen plaatsvinden. We hadden er voor gekozen om naar Barcelona te gaan, aangezien dit niet zo veel verder rijden was dan Budapest, het weer er waarschijnlijk fantastisch zou zijn en we er gewoon weer aan toe waren om een weekendje met z'n drieën er op uit te trekken.
De voorbereidingen begonnen nog voor de start van het seizoen. Met behulp van het internet werd er contact met het circuit gemaakt, maar het werd al snel duidelijk dat we met de Spanjaarden niet zo geweldig in het Engels konden communiceren. (En zij niet met ons in het Spaans) Dus bestelden we de kaartjes via een Nederlands ticket-buro. Gekozen werd weer voor staanplaatsen, bij de bocht voor de inrit van de pitstraat. Verder had Arie een klein overzichtlijstje gemaakt waarin stond wat iedereen mee moest nemen, zodat we niet zonder tentharingen of zoiets zouden komen te zitten.

Er werd weer vanuit het midden van het land vertrokken, en wel om 06.00 uur met een afgeladen auto. Drie koelboxen met bier, fris en etenswaren, gasbarbecue met gasfles, kleren, schoenen, een nieuw driepersoons koepeltentje, een watertankje, slaapzakken, kussens en luchtbedden, en dan ook nog 3 enthousiaste (jonge?) mannen, helemaal klaar om zo'n 1500 km af te leggen. De reis verliep voorspoedig, er werd enkel gestopt om van rijder te wisselen, een keer te tanken en er werd een poging tot eten gedaan. Dit is iets wat ons echter niet zo goed afgaat, dus besloten we om dicht bij de Frans/Spaanse grens een wegresturant te bezoeken, en daar gewoon een patatje te nemen. Aangezien dit een route is die talloze Nederlanders elke zomer kiezen naar de Spaanse costa's, leek dit ons een veilige keus. Het verbaasde ons dan ook zeer, toen bleek dat de frietjes ijskoud waren. Niet gewoon afgekoeld, maar nog helemaal niet gebakken! Dus in ons beste Frans aan de chefkok uitgelegd dat we liever wat warmer avondeten hadden, en natuurlijk begreep hij ons meteen. Na 2 minuten klonk er een "ping" door het restaurant, en de magnetron leverde ons dampende, slappe frieten die zelfs met veel zout, mayo en ketchup nog amper te vreten waren. Toch hielden we ons kranig, werkten trots de bagger weg en vervolgden dapper onze weg richting Barcelona.
slappe friet
Rond 18.00 uur staken we de spaanse grens over, en we hoefden nog maar zo'n 140 kilometer af te leggen omdat het circuit ca. 20 kilometer boven Barcelona ligt, dicht bij de snelweg. Niet te missen dus, gewoon kijken naar de borden die het circuit aangeven. Dus rijden we opeens Barcelona binnen, zonder ook maar één aanwijzing gezien te hebben die ons naar het circuit zou kunnen wijzen. Dus op geluk maar omgedraaid, de snelweg terug en na 15 kilometer de eerste afslag genomen. Hier het eerste dorpje ingereden, en dan maar mensen vragen waar het circuit zou kunnen liggen. Arie, die moest rijden, en Arie, die hielp navigeren, deden hun best om ieder iemand aan te spreken, en Arie, die laatste uren vooral in de koelbox de weg naar de bodem aan het vrijmaken was, deed zijn uiterste best om iedere vorm van conversatie onmogelijk te maken door in een mengelmoes van Duits en Engels de Spanjaarden helemaal van slag te maken. Ondanks alles kregen we nog voldoende informatie los en reden we net voor zonsondergang ineens bij het circuit rond, en hoefden we alleen nog maar de camping te vinden die bij P oost moest liggen. We reden een rondje, maar nergens tenten of zo. Ineens zagen we het bordje P Oest, en verder een grote verlaten vlakte. We waren dus de eersten, en zochten een mooi plaatsje voor de tent uit, en tegen de tijd dat alles stond was het donker, zodat we aan de lichtjes in de verte konden zien waar een dorpje was. Mooie gelegenheid om de dorst te lessen, die twee van de drie inmiddels wel hadden. Via een industrieterrein vonden we het dorpje, een cafeetje waar we wel wat konden drinken. Eten werd wat moeilijker, en dat er dit weekend een Formule 1 race op loopafstand gehouden werd was ook niet echt tot de dorpelingen doorgedrongen, maar dit waen slechts details. Het belangrijkste: WIJ WAREN ER!!!!!!  


Terug naar "welke Races"                               Tips